'ΕΠΑΝΑΣΥΝΔΕΣΗ'

Πρόγραμμα 12 εβδομάδων

Ένα πρόγραμμα ψυχοθεραπευτικής και ψυχοσωματικής υποστήριξης για ανθρώπους που βιώνουν επίμονη εξάντληση, άγχος και μειωμένη λειτουργικότητα.

Από τη χρόνια εξάντληση στη ρύθμιση και την ενέργεια

Όταν η εξάντληση δεν είναι απλώς κούραση

Αν αισθάνεσαι διαρκώς εξαντλημένος, χωρίς ενέργεια και κίνητρο, αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι είσαι τεμπέλης ή ότι σου λείπει η θέληση. Μέσα από την ψυχοθεραπευτική μου εμπειρία συναντώ συχνά ανθρώπους που περιγράφουν επίμονη κόπωση, μειωμένη διάθεση για δράση και δυσκολία να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της καθημερινότητας, ακόμη και όταν δεν έχει εντοπιστεί κάποια σαφής οργανική αιτία που να εξηγεί πλήρως την εικόνα τους. Πολλοί αρχίζουν να ανησυχούν ότι κάτι σοβαρό συμβαίνει ή, αντίθετα, κατηγορούν τον εαυτό τους επειδή δεν μπορούν να λειτουργήσουν όπως παλιά. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όμως, η εξάντληση μπορεί να συνδέεται και με παρατεταμένο στρες, ψυχική επιβάρυνση και τρόπους με τους οποίους ο οργανισμός έχει μάθει να ανταποκρίνεται σε συνθήκες που βιώνει ως απαιτητικές ή απειλητικές.

Όταν βρισκόμαστε για μεγάλο χρονικό διάστημα υπό πίεση, οι αντιδράσεις μας δεν περιορίζονται μόνο στο «πάλεψε ή φύγε». Μπορεί να εμφανιστούν απόσυρση, μειωμένη κινητοποίηση, αίσθημα ακινησίας ή «παγώματος» και σημαντική μείωση της διαθέσιμης ενέργειας. Και το δύσκολο είναι ότι σήμερα μπορεί να μην υπάρχει κάποιος άμεσος κίνδυνος. Παρ' όλα αυτά, ορισμένα μοτίβα αντίδρασης μπορεί να έχουν διαμορφωθεί πολύ νωρίτερα. 

Στην ψυχοθεραπεία συναντάμε ανθρώπους που μεγάλωσαν μέσα σε αβεβαιότητα, συναισθηματική ανασφάλεια, έντονη κριτική ή αυξημένες απαιτήσεις. Ανθρώπους που έμαθαν από παιδιά ότι, για να διατηρούν την ασφάλεια ή τη σύνδεσή τους με τους άλλους, έπρεπε να είναι ήσυχοι, να μη ζητούν πολλά, να μη δημιουργούν προβλήματα ή να προσαρμόζονται συνεχώς στις ανάγκες του περιβάλλοντός τους. Με τον χρόνο, τέτοιοι τρόποι προσαρμογής μπορεί να γίνουν σχεδόν αυτόματοι.

Έτσι, στην ενήλικη ζωή, όταν οι απαιτήσεις αυξάνονται ή μια κατάσταση βιώνεται ως έντονα πιεστική, ο άνθρωπος μπορεί να μην κινητοποιείται περισσότερο. Μπορεί, αντίθετα, να αισθάνεται σαν να «κατεβάζει τον διακόπτη».

Αυτό μπορεί να συνοδεύεται από:

• επίμονη κόπωση
• μειωμένο κίνητρο
• αναβλητικότητα
• δυσκολία συγκέντρωσης
• νοητική θολούρα
• συναισθηματικό μούδιασμα
• τάση για απόσυρση
• αίσθηση ότι ακόμη και απλές καθημερινές δραστηριότητες απαιτούν υπερβολική προσπάθεια

Τότε μπορεί να δημιουργηθεί μια εξαντλητική εσωτερική σύγκρουση.

Το μυαλό λέει: «Προσπάθησε περισσότερο. Πρέπει να τα καταφέρεις.»

Το σώμα, όμως, μοιάζει να απαντά: «Δεν έχω άλλες δυνάμεις. Χρειάζομαι ασφάλεια και αποφόρτιση.»

Η απάντηση δεν βρίσκεται πάντοτε σε περισσότερη πίεση, αυστηρότερα προγράμματα ή ακόμη περισσότερες τεχνικές παραγωγικότητας.

Μερικές φορές χρειάζεται πρώτα να κατανοήσουμε τι συντηρεί την εξάντληση και να δημιουργήσουμε σταδιακά συνθήκες μεγαλύτερης ασφάλειας, σταθερότητας και ρύθμισης. Μέσα από την ψυχοθεραπεία και κατάλληλες ψυχοσωματικές παρεμβάσεις μπορούμε να δουλέψουμε πάνω στους παράγοντες που συνδέονται με την ένταση, την αυτοκριτική, την υπερπροσπάθεια, την απόσυρση και τη δυσκολία ενεργοποίησης.

Με μικρά και σταθερά βήματα, ο άνθρωπος μπορεί να αναπτύξει νέους τρόπους αυτορρύθμισης, να αναγνωρίζει νωρίτερα τα σημάδια υπερφόρτωσης και να αποκτά σταδιακά μεγαλύτερη πρόσβαση στην ενέργεια, στη σύνδεση και στη δράση. Γιατί το κίνητρο δεν είναι μόνο θέμα θέλησης ή προσωπικότητας. Επηρεάζεται και από τη σωματική και ψυχική μας κατάσταση, το επίπεδο στρες, τις συνθήκες της ζωής μας και το πόσο εφικτή αισθανόμαστε τη δράση τη συγκεκριμένη στιγμή.

Δεν χρειάζεται λοιπόν να μεταφράζεις αυτομάτως την εξάντλησή σου ως τεμπελιά ή προσωπική αποτυχία.

Μπορεί να χρειάζεται να ακούσεις διαφορετικά αυτό που προσπαθούν να σου πουν το σώμα και ο ψυχισμός σου.

Οφέλη & Αποτελέσματα από το πρόγραμμα «Επανασύνδεση»